davide

Soms krijg je post in je brievenbus waarvan je je afvraagt wat in hemelsnaam de gedachte was van degene die het verstuurde - zou het serieus bedoeld zijn? Deze week vond ik een superreclame in mijn pigeon hole. Post van 'Professeur KORO' himself. Echt!

Wie zou die man zijn, deze paragnost, helderziende en medium, met maar liefst 27 jaar ervaring? Geen probleem waarbij hij niet kan helpen: liefde, trouw, impotentie, examens, spirituele zekerheid. KORO draait zijn hand er niet voor om. 'Onmiddellijke terugkeer van een persoon die u verlaten heeft?' Eitje! Of beter nog: 'Bescherming tegen gevaar en noodlot.' Wie wil dat nou niet? Wat ik alleen nog afvraag is waarom iemand hulp bij geluk, succes of slagen van zaken nodig heeft :-)?

En vergeet vooral zijn unique selling point niet. 'Werkt serieus en geheim.' Ik krijg al beelden in mijn hoofd van een klein, zwoegend mannetje achter een gordijn in een duister, bedompt keldertje, rokerig van de wierook. En die gaat mij van mijn problemen verlossen. Yes!! 'Even the most hopless!' Echt, ik heb deze reclame nu al tien keer doorgelezen, gelachen om elke fout in de tekst, maar mijn vingers jeuken om het telefoonnummer uit te proberen...

Labels: geinig, leven en zo

Best ernstig eigenlijk. Vriendinlief is voor een kleine drie weken op familiebezoek in Indonesië. En dus heb ik nu soms tijd over. Of tenminste, meer tijd om dingen te doen waar ik anders niet altijd aan toe kom. Nerd-time that is.

Tot een week geleden keek ik in Google Reader voortdurend tegen de "1000+ unread items" aan. Boeiend nieuws en multimediablogs bleven ongelezen. Aan mijn computer veranderde tijden weinig. Nou ja het beeld begaf het, maar tot ik een nieuwe monitor heb, volstaat een ferme tik op z'n bips.

Maar deze week ben ik aan het inhalen. Ik heb wat aangeklungeld met het overgehypte - en door mij verfoeide - Twitter. Ik blijf erbij dat de meeste Twitterberichten niet boeiend zijn, maar ik moet toegeven dat de dienst ook z'n interessante kanten heeft, zoals de live verslaggeving over de aanslagen in Mumbai afgelopen week. En ik weet nu tenminste hoe het werkt.

Vervolgens downloadde ik een handige gepimpte portable versie van Firefox die je lekker van een usb stickie kan draaien en (en dat is nieuw) helemaal aangepast is voor gebruik van Gmail, Google Reader, Google Calendar en Google Talk. Allemaal diensten die ik gebruik, dus deze FoxGLove Firefox versie is echt een uitkomst. Sterker nog, ik heb hem ook maar op m'n pc geïnstalleerd! Het minimalistische Chrome-lookje helpt ook wel!

Ik was toch al wel weg van PortableApps. Zonder problemen laad ik mijn eigen browser met mijn eigen voorkeuren op mijn werk of op de universiteit. Met The Gimp kon ik tijdens mijn stage bij de NOS lekker fotoshoppen, omdat een behoorlijk fotoprogramma niet tot de uitrusting hoorde op mijn pc daar. En als je je verveelt kun je overal opeens instant messagen en zelfs torrents downloaden!

Mijn favorieten?
* FoxGLove om bovengenoemde redenen.
* FSCapture om makkelijk goede screendumps te maken.
* VLC Player om altijd alle films en muziekjes af te kunnen spelen.
* µTorrent, zodat je overal torrents kan binnensponsen.
* Infra Recorder om overal gemakkelijk cd's te branden.
* The GIMP, het photoshop alternatief.
* Neo Safekeys voor als je in een dubieus internetcafé zit.
* Sumatra PDF (de lichtste pdf reader ever!)
* En tot slot Toucan, om je usb-stick een beetje veilig te houden en reservekopieën te maken.

Om m'n PC iets te verMACen en omdat het ook wel prettig oogt, heb ik een fijne "dock" aangemaakt in Windows. RocketDock om precies te zijn. Voor de niet Mac'ers: het is een heerlijk vlot en shiny menuutje langs de rand van je scherm, van waaruit je programma's kunt starten. Een vervanger voor het Startmenu dus. Misschien lijkt het wat overbodig, omdat je dat startmenu al hebt. Maar omdat je zo heerlijk alle iconen in een keer ziet werkt het lekker snel!

Zojuist ontdek ik nog iets nieuws. Youtube filmpjes delen is nog nooit zo makkelijk geweest. Plak je link naar een hilarisch filmpje in Google Talk en alle gesprekspartners kunnen in het chatvenster het filmpje bekijken. Smooooth!

Benieuwd wat ik in de week die ik nog te gaan heb nog meer ontdek!

Labels: gadgets en tools, leven en zo, media

Het leven is overgegaan in herinneringen. De reis over hoge toppen en door diepe dalen is voltooid. Woorden schieten tekort en tranen overheersen.

Verliezen is moeilijk en het voelt zo onrechtvaardig. Vandaag heb ik afscheid moeten nemen van mijn dierbare rode beestje. Zaterdag toeterde hij nog zo vrolijk en bracht hij me nog lustig naar mijn bestemming. Hij had wat kraakjes en piepjes, maar hij leek nog zo'n zin te hebben. Helaas. Zijn hart klopte tot het laatst voor anderen, maar had geen kracht meer voor zichzelf. Na slechts twee korte maanden aan mij zij heeft mijn Ax-je het opgegeven. Ik heb hem moeten laten inslapen.

Oftewel, m'n auto is kaduuk, dood, naar de klote. Balen, maar het zat er wel een beetje in, 19 jaar is best oud en dus was 'ie meer dan gaar. Gelukkig heb ik er nog even mee mogen genieten van het mooie Italië. Tweeëneenhalve week en 4000 kilometer lang heb ik er toch lekker nog in rondgecruised. En damn wat was dat een lekkere vakantie. Verdomd lekker eten, heerlijk weer, schitterende steden als openluchtmusea en beregoed gezelschap. 'T zal geen toeval zijn dat ik op die trip nog even een fotootje van mijn wagentje heb gemaakt... :-) Zo gaan we hem niet vergeten.. mijn eerste auto!

Labels: leven en zo

Voor de een is het onbegrijpelijk, zinloos vandalisme, voor een ander is het een ware kunstvorm. En allebei hebben ze soms gelijk. Maar die eerste persoon zou ik toch eens aanraden wat beter te kijken.

Als je wel eens een spuitbus in handen hebt gehad, weet je hoe moeilijk het is om daarmee alleen maar een smiley te tekenen of je naam te schrijven. Voor een baantje vorig jaar moest ik allerlei materialen in verschillende kleuren spuiten en heb ik me een half uurtje uitgeleefd op de muur toen er even niks te doen was. Damn wat lastig! Het resultaat: met zelfs de simpelste, enigszins vloeiend gespoten tag oogst je bij mij al respect. Tenminste, als je er niet een of ander mooi gebouw of straatmeubilair mee onderspuit, maar juist saaie en loze plekken mee versiert.

Utrecht is rijk aan graffiti. Soms is dat dus lelijk, maar zoals vaak ook erg knap gedaan. Naar mijn werk fiets ik altijd door een tunnel waar wekelijks oude pieces verdwijnen en nieuwe verschijnen. En dit zijn niet de eerste de beste warrige tags, maar echt mooie stukken tot soms wel 10 meter lang. Naast het in Utrecht overal terugkomende kerstmannetje en het kale mannetje met bloem zijn er allerlei andere stijlen te vinden. Hier een korte impressie.

Labels: geinig, leven en zo

Zo veel leuke en interessante nieuwstjes, video's en artikelen op het internet. En zo weinig tijd om ze allemaal te bekijken. Frustrerend gewoon.

Gelukkig helpt een RSS feedreader je om al die sites een beetje bij te houden. Maar zelfs dan mis je soms nog de interessantste posts. Inmiddels heb ik nu een keer of drie een grote schoonmaakactie gehouden in mijn Google Reader om al die feeds er uit te gooien waar te weinig boeiende stukjes bij zitten - en meer tijd kosten dan ze je aan vermaak of nieuwe inzichten opleveren. Desondanks blijft mijn lijst van subscriptions groeien. Want elke keer als ik weer een interessante site tegen kom, voeg ik hem toch even toe om te kijken of diezelfde site nog meer te bieden heeft. Zo levert bijna elke feed minstens één nieuwe feed op.

Om het overzicht een beetje te bewaren heb ik mijn feeds ingedeeld in drie categorieën: Favorieten, Lezen en Scannen. De eerste groep zijn die feeds die ik bijna dagelijks volg. De tweede groep zijn een paar sites met lange posts waar ik alleen de tijd voor neem als ik die echt heb. De laatste categorie bevat een hele serie (nieuws)sites die zoveel posten dat je onmogelijk alles kunt lezen; hier werkt alleen koppensnellen nog. Voeg ik een nieuwe feed toe, dan komt die eerst bij mijn Favorieten, om hem later eventueel te verplaatsen naar een andere categorie.

Maar wil je snel eens wat interessante berichten lezen zonder alles te checken, dan schiet dit systeem nog niet heel erg op. Gelukkig heeft Google Reader nog een hele fijne functie: de "Share" knop. Onder elk bericht dat je interessant vind klik je op Share en hoppakee; je hebt een persoonlijke feed van jouw favoriete berichten. Door deze te delen met anderen zie je zo in een oogopslag wat je vrienden en bekenden de moeite waard vinden! Een beetje zoals Digg dus, maar dan binnen je eigen netwerk en waarschijnlijk een stuk relevanter.

Het aardige is vooral dat iedereen zijn eigen interesses en kennis heeft, dus de shared items van iemand zorgen niet alleen voor leuke, originele artikelen, maar je leert die ander ook beter kennen! Zo is zelfs je Reader een sociaal medium. Delen dus, die feeds!

Labels: gadgets en tools, leven en zo, media

Wat is het soms toch lekker om weer even bij je ouders thuis te zijn. Lekker vertrouwd, lekker kletsen, koude biertjes fijne wijntjes drinken en vooral niet teveel moeten. Waar je thuis altijd dingen hebt die nog moeten gebeuren kan je bij je ouders thuis even lekker alles laten voor wat het is. Dit weekend was ik voor het eerst sinds lang weer "thuis" en het was relaxed. Back in the nineties zouden ze het "onthaasten" noemen..

Zuslief was er ook met d'r man en kleine koter. En het was weer duidelijk: babies zijn leuk .. vooral als ze niet van jezelf zijn. Geen poepluiers en blèrpartijen, wel vasthouden en proberen hem aan het lachen te maken. En lachen, da's nog een hele opgave als je 6 weken oud bent. Al doet hij weinig anders dan slapen, grappig is 'ie zeker!

Zaterdag was chillen, zondag was het dierentuindag. Samen met Laura naar de dierentuin waar ik als kind en dierengek vaak kwam en op de middelbare school voor tekenlessen naar toe ging! Het was welgeteld tien jaar geleden dat ik er voor het laatst kwam, maar het was weer leuk. Veel nieuwe verblijven, een zo mogelijk nog mooiere aankleding van het park en gelukkig waren de meeste dieren net iets minder loom van de hitte dan wijzelf. Grasknagende prairiehondjes, boerende nijlpaarden, badderende beren, achteruitlopende naakte molratjes en slingerende gibbons. Cool. Het WNF-Rangerpaspoort en de Panda zijn al bijna 20 jaar de deur uit, maar stiekem ben ik nog steeds een beetje die dierenfreak van toen :)

En nu? Het is weer maandag, de eerste werkdag is alweer achter de rug. Twee weekjes nog en dan mag ik echt uitgebreid chillen: lekker op vakantie naar Italië.

Labels: leven en zo

Na een nacht met weinig slaap liep ik vanochtend als kickstart voor de dag even bij de Coffee Company binnen. Sinds de Coffee Company ongeveer een jaar geleden in Utrecht opende is het voor mij de koffiespot van de stad. En niet alleen voor mij. Lurkend aan een espresso macchiato zag ik ook vandaag weer lamme studenten, espresso afficionado's, hippe wannabes en - een opkomend verschijnsel - vergaderende of netwerkende creatievelingen en zzp'ers.

Een eigen kantoor is zó 2000. Internet heb je overal, de koffie bij een koffietoko is tien keer beter en waarom heb je jezelf zo'n hip imago aangemeten als je de hele dag binnen zit. Dus, in de stad moet je wezen als mediagoeroe anno 2008. Ik kan ze geen ongelijk geven, het lijkt me een prima werkvorm. Maar toch, het levert rare taferelen op.

Terwijl ik - nog steeds boven die espresso - een beetje door een glossy bladerde en wat rond keek volgde ik met verbazing het gesprek tussen mensen naast me. Van seats2meet tot blue oceans, van semantisch web tot portable avatars en van twitter tot getting things done: alles kwam voorbij. Alsof ik mijn Google Reader feeds aan het doorneuzen was! Tussendoor werd er wat genetwerkt en werden er wat namen gedropt. Werk moest draaien om wat je echte passies zijn, die en die runde zijn bedrijfje "heel relaxed" en vrienden hadden alwéér een stichting opgericht. En bovenal werd er heel hard gepraat en gekeken of de mensen er om heen wel door hadden hoe hip ze waren.

Eerlijk is eerlijk, ik vind de nieuwe media onmtwikkelingen machtig interessant en ik wil best in deze branch werken, maar wat een blah blah zeg! Wat het meeste opviel was dat het gesprek zo leek op alle mediablogs: iedereen praat elkaar na en op verder dan het aanhalen van wat hippe termen komen de meeste niet. Soms lijkt het of al dat jargon alleen maar bedoeld is om te verhullen hoe weinig inhoud er achter schuil gaat. En door het lezen van wat blogs kon ik exact volgen waar ze het over hadden.

Op een ding na dan, "Blue Oceans", daar had ik nog niet eerder van gehoord. Maar een snelle blik op wikipedia leert me dat ook dát niet wereldschokkend is. De beste man bedoelde gewoon dat hij innovatief wilde zijn en zijn eigen markt wilde creëren. Zoveel had ik ook al begrepen uit de context.. Niks nieuws. En als je de kritiek op wikipedia mag geloven, weinig wetenschappelijk. Jeuj, weer een loze term erbij :).

Labels: leven en zo, media

Ik ben echt verslaafd aan muziek, maar soms ben ik op dieet. Ik reis minder met de trein dan vroeger, breng meer tijd met m'n liefje door (die bovendien een andere muzieksmaak heeft) en ook mijn werk is muziekloos (saaaai!). Je ziet in mijn Last.Fm profiel de hoeveelheid geluisterde muziek het afgelopen jaar dan ook teruglopen, net als het aantal nieuwe artiesten. Dat wordt trouwens grafisch schitterend weergegeven door de gratis tool LastGraph (Check mijn luistergeschiedenis (PDF, 4mb) maar eens, je zou het zo aan de muur hangen).

Muziek luister ik veel als ik alleen thuis ben, maar vooral ook op de fiets. Dat verklaart deels ook de afname bij Last.fm; het wordt tijd voor een Last.fm plugin voor mijn telefoon ;-). Niets beter dan met een lekkere soundtrack door Utrecht fietsen, alleen die irritante oordopjes. GR#$%@!!?! In 2,5 jaar en met twee walkmantelefoons gebruik ik nu al mijn 5e paar oordopjes. Ze gaan te snel kapot, hebben slechte contacten en blijven ook nog eens voor geen meter zitten. Ok, ik heb niet zulke grote oren, maar zo zijn er toch wel meer mensen? Waarom zijn die dingen zo fucking onhandig. Juist oordopjes bij een telefoon gebruik je toch als je onderweg bent en beweegt?

In een impulsieve bui heb ik donderdag maar een hippe, opvouwbare AKG hoofdtelefoon besteld (oh nee, "headphones"). Ik had ooit al naar de voorloper van dit model zitten kijken, maar nu heb ik er dan ook echt een gekocht. De K 414 P. Niet echt een sexy naam, maar wat een lekker ding(etje) zeg! Niet alleen het draagcomfort is er op vooruit gegaan, maar wat een geluid. Wow. Een tikkie veel bas, maar da's zeker voor rock en elektronisch niet erg. Verder een heel helder, vol en ruimtelijk geluid voor een mooi prijsje.

Begin ik me toch af te vragen waarom ouderwetse hoofdtelefoons in hemelsnaam uit de gratie zijn geraakt en alleen nog gedragen worden door nerds of (te) hippe mensen? En ook tot welke groep ik dan behoor.

Of wacht, dat weet ik eigenlijk wel..

Labels: gadgets en tools, leven en zo, muziek

Dan breng je al hele dagen met je collega's door, willen ze ook nog weten hoe je weekend was :-) Sja, je moet toch wat interesse tonen terwijl je je tweede automaatcappucino achterover slaat (ach ja, het is caffeïne) en de slaap nog uit je ogen wrijft op die vroege maandagochtenden.

"Druk!" was dit keer mijn antwoord. En "Leuk!". Donderdagavond kreeg ik een telefoontje dat ik voor de tweede keer oom was geworden! Dus vrijdag het werk 's middags maar even gelaten voor wat het was en met Laura naar het Oosten afgereisd voor een snelle kraamvisite om de nieuwe telg te aanschouwen (100% goedgekeurd!). Tussendoor ook nog even een auto gekregen! Nou ja, het duurt nog even, maar toch.

Even heen en weer naar Enschede bestaat tegenwoordig helaas niet meer. De spits begint op vrijdag blijkbaar al om 14.00, dus zo attent als ik ben betekende dit dat ik 's avonds het gezellige etentje met vrienden bij mij thuis van afstand moest verplaatsen naar een verlopen stationstoko, terwijl ik zelf met Laura op de terugweg in de trein een kroket en een friet wegwerkte. Lekkkere vriend ben je dan!

Precies op tijd voor de Oranjegekte terug in Utrecht. Sterker nog, we kwamen precies met het eerste doelpunt de kroeg in lopen. Na één gewonnen wedstrijd was Nederland er blijkbaar al van overtuigd dat we de titel in de pocket hebben: oftewel, geen binnenkomen meer aan bij de meeste kroegen. Wel erg gezellig en een uitgelaten feestje als mooi startpunt van de avond. Utrecht stond volgepakt met feestende mensen in een topstemming.

Relaxed om weer eens ouderwets uit te gaan. Met vrienden de belangrijke zaken des levensch bespreken (dat gaat toch het beste laat op de avond en na het nuttigen van >1 drankje, raar!?), jaren negentig krakers aanhoren met een SoCoCo erbij, om een uur of vijf thuis nog plaatjes draaien en bij het krieken van de ochtend toch maar eens je mandje opzoeken. Zaterdag kon dus als verloren beschouwd worden, maar het was een topavond!

Perfect gepland was vervolgens het detox uitje op zondag. Als verjaardagkado voor het schatje gingen we met z'n tweetjes naar de sauna en thermen. Een hele dag chillen: gezichtsbehandeling, verschillende sauna's, bubbelbad, hot tub, uitgebreid lunchen, scrubben, 40 minuten massage, nog meer eten en heerlijk fris en mellow weer naar huis. Oh ja, thermen, nog bedankt voor de fijne rekening :-D. Om het weekend ook maar in stijl af te sluiten aten we in Utrecht lekker in de stad. Damn, wat kan een beetje luxe op zijn tijd toch lekker zijn!

En ja, toen was het maandagochtend.... Ik heb mijn collega's maar de korte versie vertelt terwijl ik rustig op gang kwam :).

Labels: leven en zo

Nieuwe muziek ontdekken gaat bij mij in vlagen. Soms heb ik zin in iets nieuws, maar op andere momenten draai ik een paar albums wekenlang grijs. Niet meer nieuw maar blijvend lekker is bijvoorbeeld mijn elektrarecept van Justice, Digitalism en Vitalic (zo.. dat Citizen I remix album is fijn.. automuziekje zeg ik! Nu nog een auto :-)). Soms luister ik tijden lang gouwe oudjes (Lately: van franse chansons tot de soul Otis Redding en Bettye Swann). En af en toe struin ik eens door m'n muziekverzameling heen om wat dingen te draaien die al eeuwen staan te verstoffen op mijn harde schijf.

Maandag had ik een vriend te eten die er doorgaans ook voor zorgt dat ik enthousiast achter nieuwe muziek aan ga. Een semi-overlappende muzieksmaak is daar deels debet aan, maar ook het feit dat hij zich er net wat actiever mee bezig houdt dan ik. Dus prompt ben ik weer aan het downloaden geslagen. Toch even die nieuwe Weezer checken die vast hetzelfde als altijd, maar toch lekker klinkt (grappige clip trouwens). Eens kijken of dat Crystal Castles wat ik voorbij hoor komen op Kink FM wat is. En de Wombats, wie zijn dat? Ook maar even luisteren...

En opeens vind je dan in je downloadmapje Kraak & Smaak. Al heel lang hingen ze verveeld rond op mijn pc, maar niet dat ik er echt naar geluister had of zo. En vanavond blijkt de perfecte avond voor een eerste luisterbeurt. Na een paar wijntjes bij het eten en het tropische Saharawindje dat waait is het hét moment voor relaxte, funky chillmuziek waar zelfs ik bijna van ga bewegen. Misschien vind ik het morgen wel hartstikke kut, maar da's het leuke van nieuwe muziek checken: dan zoek ik gewoon weer verder!

Iemand nog tips?

Labels: leven en zo, muziek

De meesten zullen de syptomen niet herkennen: Jeukende handen, eelt dat zich spontaan op je vingertoppen vormt, voortdurend Do You Love My Music van Horace Andy in je hoofd, de smaak van stokbrood met geitenkaas en honing in je mond, kampeerspullen die spontaan in je rugzak kruipen en een ziekelijke drang om direct in de auto te stappen..

Zowaar! Ik heb klimstress. En nee, da's geen vervelende stress. Dat is goede klimzin. Komend weekend lekker naar Bleau, eindelijk weer eens boulderen. Woehoei!

Labels: leven en zo

Gister met vriend E. Oud-Hollandsch Toeristisch (met hoofdletter T!) door de provincie gecruist langs mooie kastelen, riviertjes, polders, forten en vestingstad Naarden om uiteindelijk lekker onderuitgezakt in een nu echt warme zomerzon op het Ledig Erf een biertje te drinken. Stress uit je hoofd en gewoon simpel genieten.

En vandaag? Vandaag is weer zo'n topdag. M'n vrijmarktaanwinsten van o.a. Madness en all-time-favorite vinyl van vinyl Stevie Wonder klinken uit m'n platenspeler - of ja, eigenlijk uit m'n boxen, maar 't komt van mijn platenspeler, vers geperst sapje erbij, ramen wagenwijd open en zowaar ook een beetje nuttig bezig zijn. One of those days. Zo mag de hele zomer zijn.

Zei ik mag? Zo moet de hele zomer zijn.

Labels: leven en zo, muziek

Ik heb de (voor sommigen onbegrijpelijke) trek dat ik veel wil weten over de omgeving waar ik woon. "Wil weten" betekent dan vooral ziekelijk dingetjes opzoeken en regelmatig op Google Maps rondneuzen. In Nijmegen leidde dat al geregeld tot wandelingen en fietsritjes door de stad en de omgeving, in Utrecht is het niet anders. Waar Nijmegen de Ooijpolder, De Duivelsberg, de Heerlijkheid Beek, de Commanderie van Sint Jan en andere leuke plekjes heeft, begin ik langzamerhand de Utrechtse tegenhangers ook te ontdekken.

Vandaag was het even zomer dus ben ik met m'n lief op pad geweest. Dat wil zeggen, omdat mijn fiets (G$%^&!@#!) weer eens voor mijn deur is "geleend" en niet teruggebracht, gingen we met z'n tweeën op haar kinderfiets. En als ik zeg kinderfiets, bedoel ik dus echt een kinderfiets... Nu eens een keer niet de binnenstad, ook al heb je daar ook veel leuke plekjes, natuurlijk. Nee, we reden de stad uit met de geur van bloemetjes en bijtjes in de lucht (oftewel, snotteren en niezen van de hooikoorts), een warm zonnetje in de rug en het zomerse geluid van schreeuwende kinderen in de straten. Echt, kom ik de rest van het jaar te weinig buiten of produceren kinderen echt alleen met mooi weer dat typische zomergeluid?

Anyways, net buiten Utrecht hebben we gewandeld vanaf Amelisweerd, een mooi oud landhuis. Even verderop liggen het houten Theehuis Rhijnauwen en het waterliniefort Rhijnauwen. Een supermooi gebied - met helaas vandaag geen konijnengarantie - maar wel een lekker zonnetje en goede pannenkoeken. Life is good!

Na Rhijnauwen keken we ook nog even bij het even verderop gelegen Fort Vechten, dat vrij toegankelijk is. Ik ben de laatste tijd steeds meer geïnteresseerd geraakt in de Nieuwe Hollandse Waterlinie en dan is het boeiend om hier rond te lopen. Ongelooflijk ook hoe die verdedigingslinie het landschap tussen het IJsselmeer en de Biesbosch bepaald heeft. Groepsschuiplaatsen, bunkers en antitankversperringen, dijken en sloten, open velden, dicht begroeide houtwallen; van alles in het landschap herinnert aan het belang dat deze linie eens had. Niet ondanks, maar dankzij die linie zijn dit mooi stukken natuur en cultuurlandschap geworden die mede door het Pact van Rhijnauwen, dat dit jaar gesloten werd, alleen maar beter behouden zullen blijven.

Alleen de Waterlinie is al goed voor meer van dit soort uitstapjes rond Utrecht; forten en vestingen genoeg, zelfs langs mijn hardlooprondje. En dan hebben we het nog niet eens over Kasteel de Haar, kanoën op de Kromme Rijn of de Vecht, enzovoooorts. Dus laat maar komen, die endless summer!

Labels: leven en zo

Best vaak zie ik tv-programma's, die eigenlijk zonde van mijn tijd zijn. Gelukkig heb ik met mijn studie altijd een excuus paraat. Je moet als mediagoeroe toch een beetje bekend zijn in het medialandschap..

Zo ken ik ondertussen alle grappige climate change klei-animatiefilmpjes op Animal Planet van de makers van Wallace & Gromit (shit, kijk ik zoveel naar die zender?), kan ik de reclame voor de Time Life sixties verzamelaar volledig meezingen (that is, als ik zou kunnen zingen), weet ik wie Idols dit jaar gewonnen heeft - en zelfs wie Dancing Queen gewonnen heeft (en ook dat dat de grootste TV scam van het seizoen is, als ik de inside roddels mag geloven), zie ik ongepland stukjes Oprah en Phill en weet ik wat nog meer voor programma's. En dat terwijl ik meer een internetter ben dan een tv-kijker.

Maar veel erger dan die verspilde tijd is het feit dat ik echt goede en leuke programma's vaak mis. De geniale Adriaan van Dis in Zuid-Afrika zag ik maar een enkele aflevering van, het soms echt wel boeiende In Europa.. zelfde verhaal. Actualiteitenprogramma's zie ik soms wel, maar mis ik minstens zo vaak. Simpsons en South Park kijk ik nu maar af en toe op mijn pc, want op een of andere manier zit ik net niet voor de tv of weet ik niet dát het er op is áls het er op is. Klootwijk aan Zee en Keuringsdienst van Waarde schijnen nog te bestaan, maar zie ik ook bijna nooit. Nou nam ik me voor ook díe programma's nog eens online te kijken, maar die zijn dan weer net niet te zien op uitzendinggemist.nl (betaal ik daar belasting voor?? Bastards!).

Gelukkig ontdek je soms bij toeval nog best op tijd een leuk programma. Door naar DWDD te kijken bijvoorbeeld. Ondanks dat ik dat programma minder interessant vind worden schotelden ze mij vandaag Draadstaal voor. Schijnbaar draait het al een seizoen. Ik kende het alleen van naam. Lekkere satire met ouderwets lekkere typetjes: de nieuwe Koot en Bie werd geopperd. Anyways, erg komisch wat ik er nu van gezien heb op YouTube. Dus misschien toch maar eens op de juiste tijd voor de buis gaan zitten op de zondag, Koot&Bie tijd.

Alleen, je raadt het al: zondag kan ik niet kijken.

Labels: leven en zo, media

Ok, het is nog veel te koud om lam in het park te liggen, maar daar heb ik ook helemaal geen tijd voor (en die kou is vast broodnodige compensatie na een wederom te warme winter), maar ik heb het lentegevoel te pakken!

Vorige week weer eindelijk mijn eerste Mulino ijsje van het jaar gehad (Stroopwafelijs :-)), het is weer normaal LICHT buiten, ook een pluspunt (ik kom weer uit bed!) en de natuur doet ook al fanatiek alsof het lente is!

Labels: leven en zo

Het leuke van alle ontwikkelingen op internet is dat er om de haverklap nieuwe diensten, programma's en sites verschijnen die het leven iets makkelijk zouden maken - of leuker. Het irritante is - naast dat je al die nieuwe diensten nooit bij kunt houden - dat de meeste eeuwig in beta blijven en je gefrustreerd op de hoognodige bug fixes en basale features zit te wachten.

Google is een goed voorbeeld. Een groot bedrijf dat internet wél goed begrepen heeft en bovendien elke paar weken een nieuwe dienst lanceert. Maar volgens mij zijn er behalve de zoekmachine en Google Earth maar weinig diensten die niet nog in Beta-fase verkeren.

Google Books? Beta. Google Calendar? Beta. Google Toolbar? Beta. Google Desktop Search? Beta. Gmail? Beta. Google Talk? Beta. Google News? Beta. Google Scholar? Beta. Google Finance? Beta. Google Website Optimizer? Beta. En de lijst gaat verder - en dan hebben we het nog niet eens over de "Google Labs" probeersels. Blogger heeft er 7 (!) jaar over gedaan om geen beta meer te zijn; Gmail is al 4 jaar in beta.

Als Beta alleen maar een marketing-truc is (beta schijnt hip te zijn!?), prima! Maar wanneer producten allerlei bugs houden, dan is het heel irritant! Waarom wordt er niet eens tijd gestopt in het perfectioneren van diensten in plaats van het online gooien van nieuwe producten.

Zo heb ik vandaag zitten stoeien met Google Talk. Een van de meest relaxte instant messengers als je het mij vraagt, en super als mail notifier, maar de laatste tijd gebruikt het geregeld opeens 100% van mijn processorvermogen en hangt het hele programma. Ooit heb ik hetzelfde probleem gehad, maar ik dacht dat het na een update ooit opgelost was. Niet dus. Na veel gezoek ben ik er achter dat het de optie "Show current music track" is. Als ik die aanzet gaat het binnen no time mis.

Even zoeken op (ja,ja!) Google, levert heel veel hits op met berichten van mensen met exact hetzelfde probleem, maar de meeste hebben de oplossing nooit gevonden en aan Google heb je niks: in de Support van Google Talk staat weinig nuttigs. Niet voor niets hanteert Google voor Google Talk geen duidelijke versiegeschiedenis, want dan zou je zien dat de laatste update lang geleden is. Hoog tijd dus, dat GTalk weer eens prioriteit krijgt bij Google. Hup, repareren die bugs en dat Beta stickertje mag er af! En dan mogen ze meteen de Group chat en smilies toevoegen die de webversie al lang heeft. Ok vooruit, de video-chat en de multi-client support mogen dan wél in een nieuwe beta. Grmbl.

Zo, ik heb mijn hart weer gelucht.

Labels: gadgets en tools, leven en zo, media

Dat de Zuid-Afrikaanse politie niet helemaal zuiver op de graat was wist ik al, na wat rare ervaringen aldaar, back in 2001. Vrienden die in de Karoo woestijn meer dan 50km te hard reden en na een fles wijn en een beetje geld voor oom agent wegkwamen met een waarschuwing, verhalen over agenten in Kwazulu-Natal bij wie je je rijbewijs kon kopen, en de hardhandige manier waarop een arme sloeber (Joost mag weten wat hij gedaan had) in Kaapstad van de straat geplukt werd en met extreem harde hand in een politieauto gesmeten werd, en meer van dat soort dingen..

Toch sta je raar te kijken als je een berichtje leest over een politieoverval in café's waar je zelf vele avonden hebt doorgebracht. Bohemia, een überrelaxte loungy hangout en Springbok, de lokale feestpub: twee typische studentencafé's in Stellenbosch. Als je de YouTube filmpjes (1|2) ziet en de verhalen mag geloven dan lijkt het wel een razzia. Behalve apartheid, AIDS en armoede heeft Zuid-Afrika nog wel meer problemen op te lossen, dat is wel duidelijk.

Labels: leven en zo, nieuws en politiek

Wakker worden op zaterdagochtend met espresso en lekkere electro & techno deuntjes.

Lang leve internetradio!

Labels: leven en zo, muziek