davide

hier vind je oudere berichten die op deze site zijn verschenen.

Voor de een is het onbegrijpelijk, zinloos vandalisme, voor een ander is het een ware kunstvorm. En allebei hebben ze soms gelijk. Maar die eerste persoon zou ik toch eens aanraden wat beter te kijken.

Als je wel eens een spuitbus in handen hebt gehad, weet je hoe moeilijk het is om daarmee alleen maar een smiley te tekenen of je naam te schrijven. Voor een baantje vorig jaar moest ik allerlei materialen in verschillende kleuren spuiten en heb ik me een half uurtje uitgeleefd op de muur toen er even niks te doen was. Damn wat lastig! Het resultaat: met zelfs de simpelste, enigszins vloeiend gespoten tag oogst je bij mij al respect. Tenminste, als je er niet een of ander mooi gebouw of straatmeubilair mee onderspuit, maar juist saaie en loze plekken mee versiert.

Utrecht is rijk aan graffiti. Soms is dat dus lelijk, maar zoals vaak ook erg knap gedaan. Naar mijn werk fiets ik altijd door een tunnel waar wekelijks oude pieces verdwijnen en nieuwe verschijnen. En dit zijn niet de eerste de beste warrige tags, maar echt mooie stukken tot soms wel 10 meter lang. Naast het in Utrecht overal terugkomende kerstmannetje en het kale mannetje met bloem zijn er allerlei andere stijlen te vinden. Hier een korte impressie.

Labels: geinig, leven en zo

Zo veel leuke en interessante nieuwstjes, video's en artikelen op het internet. En zo weinig tijd om ze allemaal te bekijken. Frustrerend gewoon.

Gelukkig helpt een RSS feedreader je om al die sites een beetje bij te houden. Maar zelfs dan mis je soms nog de interessantste posts. Inmiddels heb ik nu een keer of drie een grote schoonmaakactie gehouden in mijn Google Reader om al die feeds er uit te gooien waar te weinig boeiende stukjes bij zitten - en meer tijd kosten dan ze je aan vermaak of nieuwe inzichten opleveren. Desondanks blijft mijn lijst van subscriptions groeien. Want elke keer als ik weer een interessante site tegen kom, voeg ik hem toch even toe om te kijken of diezelfde site nog meer te bieden heeft. Zo levert bijna elke feed minstens één nieuwe feed op.

Om het overzicht een beetje te bewaren heb ik mijn feeds ingedeeld in drie categorieën: Favorieten, Lezen en Scannen. De eerste groep zijn die feeds die ik bijna dagelijks volg. De tweede groep zijn een paar sites met lange posts waar ik alleen de tijd voor neem als ik die echt heb. De laatste categorie bevat een hele serie (nieuws)sites die zoveel posten dat je onmogelijk alles kunt lezen; hier werkt alleen koppensnellen nog. Voeg ik een nieuwe feed toe, dan komt die eerst bij mijn Favorieten, om hem later eventueel te verplaatsen naar een andere categorie.

Maar wil je snel eens wat interessante berichten lezen zonder alles te checken, dan schiet dit systeem nog niet heel erg op. Gelukkig heeft Google Reader nog een hele fijne functie: de "Share" knop. Onder elk bericht dat je interessant vind klik je op Share en hoppakee; je hebt een persoonlijke feed van jouw favoriete berichten. Door deze te delen met anderen zie je zo in een oogopslag wat je vrienden en bekenden de moeite waard vinden! Een beetje zoals Digg dus, maar dan binnen je eigen netwerk en waarschijnlijk een stuk relevanter.

Het aardige is vooral dat iedereen zijn eigen interesses en kennis heeft, dus de shared items van iemand zorgen niet alleen voor leuke, originele artikelen, maar je leert die ander ook beter kennen! Zo is zelfs je Reader een sociaal medium. Delen dus, die feeds!

Labels: gadgets en tools, leven en zo, media