het archief
hier vind je oudere berichten die op deze site zijn verschenen.
hier vind je oudere berichten die op deze site zijn verschenen.
Soms word ik wel eens een lopende encyclopedie genoemd. Of een feitjesn**ker. En nog vaker een betweter... Zo zat ik onlangs nog iemand uitgebreid te vertellen over "The Land of te Free", symbool van vrijheid, de VS van A, waar (dacht ik) 1 op de 300 mensen in de gevangenis zit, meer dan in enig ander land ter wereld.
Blijkt nu dat ik nodig mijn feitenkennis eens moet bijspijkeren. Ik loop achter! Het is gewoon nog erger.. Volgens dit bericht zit op het moment één op de honderd (1 OP DE 100!!) Amerikanen in de bak, of "incarcerated" zoals je in het Engels zo mooi zegt. Bij zwarte Amerikanen tussen de 20 en 34 is de verhouding zelfs 1 op de 9. Schokkend.
Je zou haast gaan geloven dat Amerika een van de veiligste landen ter wereld is...
Improv Everywhere is at it again! Hadden ze laatst een mooie flashmob in Grand Central Station, New York, waarbij 200 deelnemers als bevroren stil stonden (een grap die vanmiddag in Utrecht herhaald wordt!), nu weer dit briljante filmpje.
Waarom zou je een laptop moeten hebben om gebruik te maken van WiFi bij je local Starbucks :D. Toegegeven, beetje nerd-humor is het wel!
Misschien is een Oscar wat te hoog gegrepen voor de gemiddelde Nederlandse filmmaker - er was dit keer geen Nederlandse film bij de nominaties - maar in Nederland heb je altijd nog onze eigen net zo politieke onrechtvaardige gouden kalveren. Maar krijg je zelfs die niet... dan koop je dat lelijke bronzen beest toch gewoon op marktplaats!

Into The Wild. Zonder twijfel een van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb. Het waargebeurde verhaal van een jongen die na zijn afstuderen zijn eigen plan trekt en wars van alle verwachtingen van de samenleving er op uit trekt, het avontuur tegemoet treedt en op zoek gaat naar rauwe, pure ervaringen. Uiteindelijk moet Chris McCandles zijn grootse idealen met zijn dood bekopen in de wildernis van Alaska.
Het boek van Jon Krakauer grijpt je bij je strot en als je je zelf ook maar één keer ooit betrapt hebt op de gedachte er tussen uit te knijpen, alles achter te laten en het avontuur op te zoeken - met een dosis grootsheid en meeslependheid, dan kan je je verbazingwekkend goed inleven in de hoofdpersoon.
Onlangs werd het boek verfilmd door Sean Penn, die duidelijk ook blown away was door het boek, en alhoewel de idealen en overtuigingen van Chris McCandles niet altijd helemaal duidelijk worden in de film, weerspiegelt hij perfect de sfeer van het boek. Niet in de laatste plaats komt dat door de soundtrack van Eddie Vedder.
Bij Pearl Jam heb ik altijd een gemengd gevoel; elk album staat misschien 1 aardig nummer op, maar nooit lijken ze het beste uit een nummer te halen en blijft het middelmatig gezever. Maar deze soundtrack past echt goed bij de film. Een paar songs springen er uit( waarvan een aantal covers zijn, misschien dat Eddie Vedder daarom zichzelf overtreft?): het nummer Society met een briljante tekst (en dat terwijl ik nooit op teksten let..), Guaranteed en Long Nights. Maar zoals bij elke soundtrack... je moet de film gezien hebben.
Dus: Lezen, dat boek! Kijken, die film. Luisteren, die soundtrack! In die volgorde.
Zo, da's even verhelderend. Ik zit De Wereld Draait Door zitten kijken en daar werden twee dingen duidelijk: 1. Televisie is niet wat je denkt (goh, verrassend!). 2. Peter (die met de "R") de Vries is echt zo'n commerciële pik als jij en ik altijd al dachten.
P. de V., die in DWDD even mocht komen vertellen hoe succesvol zijn zegetocht langs de Amerikaanse televisie was, klaagde aan het eind dat overeen gekomen was dat er minimaal een minuut aan zijn nieuwe boek besteed zou worden. Iets wat Matthijs van Nieuwkerk niet deed en waar hij niet van afwist - zoals hij zelf veinsde.
Of dit nou een poging was van de V. om de werkwijze van een populair publiek programma te onthullen, of dat hij daadwerkelijk gepikeerd was; hij liet zich in ieder geval enorm kennen. Dat DWDD een reclameplatform is voor allerhande artiesten, schrijvers en film- en televisemakers was niks nieuws, maar toch leuk om live te horen hoe dat het programma beïnvloeden kan.
Toch vraag ik me af voor wie het moment schadelijker was. Voor DWDD of de V.?. In ieder geval bereikte de eeuwige zelfverheerlijking van de V. hier een hoogtepunt en werd duidelijk dat hij niet alleen door z'n beknepen stemmetje zo'n vervelende man is.