davide

davide | davidhulshuis.com is mijn online visitekaartje. onregelmatige berichtjes, foto's, mijn cv en meer van dat alles kun je hier vinden!

De meesten zullen de syptomen niet herkennen: Jeukende handen, eelt dat zich spontaan op je vingertoppen vormt, voortdurend Do You Love My Music van Horace Andy in je hoofd, de smaak van stokbrood met geitenkaas en honing in je mond, kampeerspullen die spontaan in je rugzak kruipen en een ziekelijke drang om direct in de auto te stappen..

Zowaar! Ik heb klimstress. En nee, da's geen vervelende stress. Dat is goede klimzin. Komend weekend lekker naar Bleau, eindelijk weer eens boulderen. Woehoei!

Gister met vriend E. Oud-Hollandsch Toeristisch (met hoofdletter T!) door de provincie gecruist langs mooie kastelen, riviertjes, polders, forten en vestingstad Naarden om uiteindelijk lekker onderuitgezakt in een nu echt warme zomerzon op het Ledig Erf een biertje te drinken. Stress uit je hoofd en gewoon simpel genieten.

En vandaag? Vandaag is weer zo'n topdag. M'n vrijmarktaanwinsten van o.a. Madness en all-time-favorite vinyl van vinyl Stevie Wonder klinken uit m'n platenspeler - of ja, eigenlijk uit m'n boxen, maar 't komt van mijn platenspeler, vers geperst sapje erbij, ramen wagenwijd open en zowaar ook een beetje nuttig bezig zijn. One of those days. Zo mag de hele zomer zijn.

Zei ik mag? Zo moet de hele zomer zijn.

Ik heb de (voor sommigen onbegrijpelijke) trek dat ik veel wil weten over de omgeving waar ik woon. "Wil weten" betekent dan vooral ziekelijk dingetjes opzoeken en regelmatig op Google Maps rondneuzen. In Nijmegen leidde dat al geregeld tot wandelingen en fietsritjes door de stad en de omgeving, in Utrecht is het niet anders. Waar Nijmegen de Ooijpolder, De Duivelsberg, de Heerlijkheid Beek, de Commanderie van Sint Jan en andere leuke plekjes heeft, begin ik langzamerhand de Utrechtse tegenhangers ook te ontdekken.

Vandaag was het even zomer dus ben ik met m'n lief op pad geweest. Dat wil zeggen, omdat mijn fiets (G$%^&!@#!) weer eens voor mijn deur is "geleend" en niet teruggebracht, gingen we met z'n tweeën op haar kinderfiets. En als ik zeg kinderfiets, bedoel ik dus echt een kinderfiets... Nu eens een keer niet de binnenstad, ook al heb je daar ook veel leuke plekjes, natuurlijk. Nee, we reden de stad uit met de geur van bloemetjes en bijtjes in de lucht (oftewel, snotteren en niezen van de hooikoorts), een warm zonnetje in de rug en het zomerse geluid van schreeuwende kinderen in de straten. Echt, kom ik de rest van het jaar te weinig buiten of produceren kinderen echt alleen met mooi weer dat typische zomergeluid?

Anyways, net buiten Utrecht hebben we gewandeld vanaf Amelisweerd, een mooi oud landhuis. Even verderop liggen het houten Theehuis Rhijnauwen en het waterliniefort Rhijnauwen. Een supermooi gebied - met helaas vandaag geen konijnengarantie - maar wel een lekker zonnetje en goede pannenkoeken. Life is good!

Na Rhijnauwen keken we ook nog even bij het even verderop gelegen Fort Vechten, dat vrij toegankelijk is. Ik ben de laatste tijd steeds meer geïnteresseerd geraakt in de Nieuwe Hollandse Waterlinie en dan is het boeiend om hier rond te lopen. Ongelooflijk ook hoe die verdedigingslinie het landschap tussen het IJsselmeer en de Biesbosch bepaald heeft. Groepsschuiplaatsen, bunkers en antitankversperringen, dijken en sloten, open velden, dicht begroeide houtwallen; van alles in het landschap herinnert aan het belang dat deze linie eens had. Niet ondanks, maar dankzij die linie zijn dit mooi stukken natuur en cultuurlandschap geworden die mede door het Pact van Rhijnauwen, dat dit jaar gesloten werd, alleen maar beter behouden zullen blijven.

Alleen de Waterlinie is al goed voor meer van dit soort uitstapjes rond Utrecht; forten en vestingen genoeg, zelfs langs mijn hardlooprondje. En dan hebben we het nog niet eens over Kasteel de Haar, kanoën op de Kromme Rijn of de Vecht, enzovoooorts. Dus laat maar komen, die endless summer!

Best vaak zie ik tv-programma's, die eigenlijk zonde van mijn tijd zijn. Gelukkig heb ik met mijn studie altijd een excuus paraat. Je moet als mediagoeroe toch een beetje bekend zijn in het medialandschap..

Zo ken ik ondertussen alle grappige climate change klei-animatiefilmpjes op Animal Planet van de makers van Wallace & Gromit (shit, kijk ik zoveel naar die zender?), kan ik de reclame voor de Time Life sixties verzamelaar volledig meezingen (that is, als ik zou kunnen zingen), weet ik wie Idols dit jaar gewonnen heeft - en zelfs wie Dancing Queen gewonnen heeft (en ook dat dat de grootste TV scam van het seizoen is, als ik de inside roddels mag geloven), zie ik ongepland stukjes Oprah en Phill en weet ik wat nog meer voor programma's. En dat terwijl ik meer een internetter ben dan een tv-kijker.

Maar veel erger dan die verspilde tijd is het feit dat ik echt goede en leuke programma's vaak mis. De geniale Adriaan van Dis in Zuid-Afrika zag ik maar een enkele aflevering van, het soms echt wel boeiende In Europa.. zelfde verhaal. Actualiteitenprogramma's zie ik soms wel, maar mis ik minstens zo vaak. Simpsons en South Park kijk ik nu maar af en toe op mijn pc, want op een of andere manier zit ik net niet voor de tv of weet ik niet dát het er op is áls het er op is. Klootwijk aan Zee en Keuringsdienst van Waarde schijnen nog te bestaan, maar zie ik ook bijna nooit. Nou nam ik me voor ook díe programma's nog eens online te kijken, maar die zijn dan weer net niet te zien op uitzendinggemist.nl (betaal ik daar belasting voor?? Bastards!).

Gelukkig ontdek je soms bij toeval nog best op tijd een leuk programma. Door naar DWDD te kijken bijvoorbeeld. Ondanks dat ik dat programma minder interessant vind worden schotelden ze mij vandaag Draadstaal voor. Schijnbaar draait het al een seizoen. Ik kende het alleen van naam. Lekkere satire met ouderwets lekkere typetjes: de nieuwe Koot en Bie werd geopperd. Anyways, erg komisch wat ik er nu van gezien heb op YouTube. Dus misschien toch maar eens op de juiste tijd voor de buis gaan zitten op de zondag, Koot&Bie tijd.

Alleen, je raadt het al: zondag kan ik niet kijken.